Πόσες φορές, νιώθουμε αδικημένοι και ξεσπάμε άσχημα , γιατί ο εγωισμός μας είναι τόσο ισχυρός πάνω μας, που μας κάνει ουσιαστικά ευάλωτους και όχι δυνατούς όπως νομίζουμε εκείνη τη στιγμή· γιατί αφού τον αφήσουμε να μας οδηγήσει, μας ξεβράζει, σε σταυροδρόμια δύσβατα, που μας μπερδεύουν και κάπου εκεί, αρχίζουμε να ψάχνουμε τρόπους και σημάδια, που όμως ξεχάσαμε να αφήσουμε, ώστε να γυρίσουμε στην αρχή. Σε εκείνη την αρχή, που θυμώσαμε, αλλά που τελικά θα μπορούσαμε να είχαμε χειριστεί διαφορετικά μια κατάσταση, φιλτράροντας λίγο τη σκέψη μας, και όχι να γυρίσουμε τη πλάτη σε αυτούς που αγαπάμε ή να μιλήσουμε με λόγια σκληρά, που ο μόνος τους σκοπός, ήταν, να υπερασπιστούν τον "πληγωμένο " μας εαυτό και να μας "ψηλώσουν" τόσο, που να μην μας ακουμπάει ο πόνος που ίσως μας προκάλεσαν.
Υπάρχουν κι άλλες φορές, που ο εγωισμός είναι "καλός", όπως τον λέω εγώ. Αυτός ο "καλός" εγωισμός, προστατεύει και ξυπνάει. Προστατεύει εμάς, τα πιστεύω μας και την αξιοπρέπεια μας και ξυπνάει ή θα έπρεπε να ξυπνάει, τους ανθρώπους εκείνους, που αυτά τα δικά μας κομμάτια, κομμάτια της ψυχής και του μυαλού μας, τα παρέβλεψαν, αδιαφόρησαν γι αυτά ή ακόμη τα πάτησαν περιστασιακά.
Αυτός ο εγωισμός όμως, δεν πρέπει να είναι υπέρμετρος, για να μπορεί να αφήσει χώρο στον άλλον να επανορθώσει αν θελήσει και για να μήν πληγώνει κι εμάς.
Άσχετα με το αν θα συνεχίσεις με έναν άνθρωπο μαζί η όχι, μπορείς να του δώσεις το δικαίωμα να σου εξηγήσει και να σου ζητήσει μια συγγνώμη. Άλλωστε μια εξήγηση όλοι την χρειαζόμαστε για να κλείσουμε κεφάλαια.
Και ερχόμαστε τώρα στην άλλη περίπτωση, όπου ο εγωισμός κάποιου, ίσως ξυπνήσει εμάς. Τότε φίλοι μου, βρισκόμαστε εμείς στην ευτυχή θέση, να συνειδητοποιήσουμε πως κάναμε λάθος και πως πληγώσαμε, και να ζητήσουμε συγγνώμη.
Και λέω ευτυχής, γιατί είναι ευτυχής η στιγμή που αντικρίζουμε τον εαυτό μας και καταλαβαίνουμε το λάθος μας, γιατί αυτό σημαίνει ζώ. Ζώ, γίνομαι καλύτερος άνθρωπος, μαθαίνω τον εαυτό μου και μαθαίνω να αγαπώ.
Αγαπώ και ζητώ συγγνώμη σε εσένα που στενοχώρησα χωρίς να το θέλω, συγγνώμη γιατί ήμουν απερίσκεπτος και σε πλήγωσα τελικά.
Και για να γυρίσουμε και λίγο στην αρχή, συγγνώμη ζητάω κι απ τον εαυτό μου, που τον έβαλα στα δύσβατα μονοπάτια που λέγαμε πρίν και που γέμισα με θυμό το μέσα μου.
Αγαπώ και συγχωρώ. Συγχωρώ επειδή αγαπώ και καταλαβαίνω, πως όλοι οι άνθρωποι, όσο διαφορετικοί κι αν είμαστε, είμαστε κι άλλο τόσο ίδιοι σε πολλά. Μπορεί να κάνουμε τα ίδια λάθη και να έχουμε την ίδια ανάγκη για συγχώρεση, αρκετές φορές στη ζωή μας.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου